Schody z widokiem na Sztokholm

”Schody ostatniego grosza” (Sita styverns trappor) – to adres jak każdy inny. Są drewniane, strome i prowadzą w górę od ulicy Fjällgatan, która z kolei, także wysoko na skarpie położona, gwarantuje piękny widok na miasto i przyciąga na spacery.

Ten ostatni grosz, a nawet zdrowie i dobre imię, można tu było stracić w karczmie, która mieściła się na szczycie wzgórza. W niej gromadziła się męska część mieszkańców okolicznych drewnianych domów – pracownicy portów przeładunkowych, tragarze, furmani, robotnicy z fabryk, albo lokalne rzezimieszki.

Ersta – tak nazywa się ta część dzielnicy Södermalm. Dziś to świetny adres ale w wiekach XVII – XIX były to dalekie, biedne, przeludnione, szemrane peryferie miasta.



Jeszcze gorszą sławę miały wcześniej, zanim zaczęto tu cokolwiek budować. Schody jednak już były i spełniały rolę ostatniej drogi skazańców – na szczecie wzgórza stała kamienna szubienica, widoczna podobno aż ze Starego Miasta.

Kiedy pod koniec XIX w Sztokholm zaczął się na potęgę rozbudowywać (z czasem również za sprawą noblowskiego dynamitu, który kruszył skały), biedota nie była już aż taka biedna, miała nieco krótszy dzień pracy, jeden dzień tygodnia od niej wolny i zaczynała odgrywać role liczącego się elektoratu. Marzeniem tutejszych gospodyń było komunalne mieszkanie z wygodami. Teraz marzeniem wielu jest mieszkać właśnie tu – na szczęście wygody dobudowano. 



Wspominana ulica Fjällgatan to oryginalne, stare budynki z długą historią. Tu mieszkali przeważnie ci, którym powodziło się nieco lepiej – miejscowa elita. Nie wszystkie zabudowania przetrwały, część północnej strony architektury ulicy zdecydowano się wyburzyć, co odsłoniło widok na wodę i północne części miasta. 



Warto tu spędzić kilka godzin. Kluczenie po kamieniem brukowanych zaułkach może dać więcej wiedzy o mieście niż jego panorama. A tym, którzy zechcą poznać bliżej losy mieszkańców tych okolic, serdecznie polecamy książkę „Miasto moich marzeń” (Per Anders Fågelström (1917-1998), polskie wydanie 1982). To aż pięć tomów, w Polsce wydano chyba tylko pierwszy, jego akcja toczy się właśnie tu. I autor powieści też tu mieszkał, właśnie na Fjällgatan.



Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: