Ingrid Bergman – sztokholmskie początki


Kto nie pamięta Ingrid z „Casablanki”?..

Jej ojciec, Justus, był szwedzkim artystą, matka miała na imię Friedl i była Niemką pochodzenia żydowskiego. Para pobrała się w Niemczech, ale zamieszkała w Sztokholmie, w bezpośrednim sąsiedztwie Teatru Dramatycznego, Dramaten, przy ulicy Strandvägen 3.

Ingrid była jedynaczką. Kiedy miała trzy lata jej matka zmarła, dziesięć lat później osierocił ją ojciec. Potem odchodzili kolejni krewni, u których przyszło jej dorastać. Biografowie aktorki opisują jej dzieciństwo jako trudne, jeśli nie nieszczęśliwe.

Ale zanim to wszystko nastąpiło, dziewczynka wiele czasu spędzała w ojcowskim atelier fotograficznym – mieściło się w budynku, w którym mieszkali. Podobno to zadecydowało o jej późniejszym wyborze kariery.


464px-Ingrid_Bergman_at_age_14
Ingrid w wieku 14 lat, a więc wtedy, kiedy obydwoje rodzice już odeszli. A może to ostatni jej portret zrobiony w fotograficznym atelier ojca?… Wikimedia Commons

Zaczęła rolą statystki i studiami w Szkole Aktorskiej przy Teatrze Dramaten, tej samej, którą dziesięć lat wcześniej kończyła Greta Garbo. Założona w 1907 szkoła mieściła się budynku teatru, miała osobne wejście, własne lokale i własną małą scenę. Dziś wchodzi w skład repertuaru, nazywa się Tornrummet (Pokój w wieży) i jest sceną wystawiającą przedstawienia dla dzieci i młodzieży.


623px-Dramaten_1940-talet
Sztokholm lata 40´- na tym zdjęciu widzimy Teatr Dramaten mieszczący szkołę teatralną, a na drugim planie kamienicę, w której Ingrid mieszkała do 1928 r. Fot. Lennart af Petersens, Wikipedia

Po roku nauki Ingrid rzuciła studia i postawiła na film.
Wśród szwedzkich reżyserów miała spore powodzenie – w ciągu swoich pierwszych aktorskich lat nagrała tu ponad dziesięć filmów. Przełomem był rok 1936 i melodramat ”Intermezzo” – to po nim zadzwoniło Hollywood, by trzy lata później zrobić własną wersję, także z Ingrid w roli głównej.


10620719364_c7ce6a5da4_z
Ingrid w roli prywatnej nauczycielki gry na pianinie w amerykańskiej wersji filmu „Intermezzo”. To w niej zakocha się ojciec uczennicy – światowej sławy skrzypek, i to z nią będzie chciał rozpocząć nowe życie… Fot. Insomnia Cured Here, Flickr

Do USA Ingrid pojechała z mężem – przyszłym lekarzem, i kilkuletnią córeczką. Małżeństwo się rozpadło, gdy w życiu aktorki pojawił się filmowiec Roberto Rossellini. Związek z nim też zakończył się rozwodem. Mając 43 lata, Ingrid znalazła szczęście u boku szwedzkiego reżysera teatralnego, Larsa Schmidta.

Bycie panią Rossellini kosztowało Ingrid wiele, przynajmniej w USA – rozbicie małżeństwa, wyjazd z kochankiem, publiczny rozwód i proces o dziecko – nie tego oczekiwali wielbiciele symbolu czystych uczuć, jaki z niej stworzyło kino. Po Oscara przyznanego jej w 1957 nie pojechała, odebrał go za nią Gregory Peck.

W końcu zostawiła Hollywood dla Europy i sporo czasu spędzała w Szwecji, jednak nie w Sztokholmie, tu także miano jej za złe życiowe wybory. Ingrid i Lars najlepiej czuli się w miejscowości Fjällbacka na zachodnim wybrzeżu, nad wodą, wśród surowych skał. Tam nie musiała być gwiazdą – wtapiała się w nurt zwykłego życia mieszkańców, nie dopuszczając dziennikarzy i fotografów.

A tak na marginesie – kto czytał którykolwiek kryminał Camilli Läckberg wie, że akcja toczy się we Fjällbacka – rodzinnej miejscowości autorki.


640px-Landscape_on_Smögen_Island,_Bohuslän_province_(Sweden)
Tę scenerię wybierała Ingrid zamiast miasta. Wyspa Smögen, archipelag w okolicy miejscowości Fjällbacka. Fot. Martial Gaillard-Grenadier, Wikimedia Commons

W 1967, mając 52 lata, wróciła do szwedzkiego kina, a w 1978 udało jej się spełnić marzenie zagrania u Ingmara Bergmana. Zaproponował jej główną rolę w filmie „Jesienna sonata”.


Skärmavbild 2019-04-02 kl. 15.29.30
W „Jesiennej sonacie” gra światowej sławy pianistkę pokazaną na tle rodziny. Jak to u Bergmana, problemów nie brakuje… Fot. kadr z filmu.

Ingrid i Ingmar nie byli spokrewnieni, to dość popularne nazwisko, ale byli sąsiadami – ich rodziny należały do tej samej parafii kościoła Jadwigi Eleonory (Hedvig Eleonora kyrka)


571px-Hedvig_Eleonora_kyrka_December_2012_(perspective)
Kościół stoi zaraz obok placu Östermalmstorg i wyjścia z metra. Co ciekawe, w latach dzieciństwa Ingrid, pastorem tutaj był ojciec Ingmara Bergmana. Fot. Arild Vågen, Wikipedia

W „Jesiennej sonacie” grała mimo postępującej choroby nowotworowej, utrzymując swój stan zdrowia w tajemnicy. Mówi się, że Ingmar widział ją również w roli Heleny w „Fanny i Alexander” ale jej już nie starczyło siły.

Zmarła na raka w 1982, w dniu swoich 67- ych urodzin – 29 sierpnia. Filmową karierę zakończyła w wielkim stylu – wielokrotnie nagradzaną rolą premier Izraela, Goldy Meir.

Jest pochowana w Sztokholmie na Cmentarzu Północnym w dzielnicy Solna. Część jej prochów została rozsypana tam, gdzie podobno była najszczęśliwsza, nad morzem, wśród surowych skał okolic Fjällbacki…


640px-Norra,_Ingrid
Grób Ingrid Bergman na sztokholmskim Cmentarzu Północnym (Norra begravningsplatsen). Fot. Raphael Saulus, Wikipedia

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: